Soru arşivi yükleniyor…
Sorular yükleniyor…
Sınav ve konu sorularıyla çalış. Cevabını kontrol et, zorlandığın soruları kaydet ve yeniden çöz.
418 sorunun metninde arama yapabilirsin.
Diğer 340 görselli soruları kendi sayfalarında çözebilirsin.
Kendi cevabını düşün, sonra yayımlanmış cevapla karşılaştır. Değerlendirmeyi sen yaparsın.
İlerleme yükleniyor…
Sarayda tavuk, piliç ve az miktarda hindi, tüketilen kanatlı çeşitleri arasında yer alırken ördek, kaz, bıldırcın gibi av etleri özellikle ziyafetler için kullanılırdı. Güvercin tüketimi ise daha önceki dönemlerin aksine 19. yüzyıl Osmanlı mutfağında yaygın değildi.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Pirinç, buğdaydan sonra tüketilen en önemli tahıl cinsiydi. Zengin ve fakir herkes tarafından en başta pilav yapımında kullanılıyordu. Özellikle sarayda hazırlanan ziyafetlerde çok fazla miktarlarda pirinç tüketiliyordu. Mercimek, nohut, börülce, kuru bakla ve kuru fasulye, dönemin mutfak kültüründe yer alan kuru baklagiller çeşitleridir.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Osmanlı mutfağında şeker ve bal, sadece tatlı yapımında değil şerbet, hoşaf gibi içecek yapımında da kullanılmaktaydı. 19. yüzyıl İstanbul mutfağında Avrupa’dan ithal edilen şeker, önceki dönemlere göre daha fazla kullanılan fakat yine de hala bala göre lüks ve pahalı olan bir gıda maddesiydi. Bal, pekmez ve kuru meyveler de halk mutfağında tatlı yapımında kullanılan diğer tatlandırıcılardı.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Dolmabahçe Sarayındaki mutfaklar birkaç bölümden oluşur; Hareme ve saraydaki görevlilere hizmet eden mutfaklar, harem bölümüne Aş Kapısı ile bağlanan, Beşiktaş yönüne doğru sarayın son yapısında yer alırdı.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Saray mutfaklarında pişen yemekler tablakâr adı verilen hizmetliler tarafından dairelere taşınırdı. Her daireye hizmet eden tablakârlar ayrıydı. 1908 yılına kadar sarayda tablalar üzerinde yemeklerin dağıtımı devam etmiş fakat II. Meşrutiyetin ilanından sonra saray görevlileri ve kâtipler için yemekhanede yemek verilmeye başlanmıştı.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Makarna Osmanlı mutfağında günümüze kıyasla lüks bir tüketim maddesi idi ve Avrupa’dan ithal edilen ürünler arasında bulunuyordu.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
19. yüzyılda Osmanlı sarayında kullanılan sofra takımlarını daha önceki yüzyıllarda kullanılanlardan farklı kılan iki unsur olduğunu gösterir: porselen kaplara olan talep Çin porseleninin önüne geçerek artmıştır ve daha önceleri hiç bilinmeyen yeni sofra aksesuarları sıkça kullanılmaya başlamıştır.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Daha önceki yüzyıllarda olduğu gibi 19. Yüzyılda da yemeklerde en çok kullanılan yağ, ayranı alınmış tereyağı olan sadeyağdı. Et yemekleri, sebzeler, börek, pilav ve tatlılar hatta kızartmalar sadeyağ ile hazırlanırdı. İstanbul halkı sadeyağ hazırlarken ayranı alınmış tereyağının içine içyağı veya kuyruk yağı da ilave ederdi.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Osmanlı Arşivindeki söz konusu menüler, sarayda yabancı konuklar için düzenlenen alafranga ziyafetlerinde sunulan yemeklerin hemen hemen tümünün Escoffier geleneğini yansıtan 19. yüzyıl seçkin Fransız mutfağına ait olduğunu göstermektedir. Bu ziyafetlerde sunulan yemekler börek, pilav ve birkaç geleneksel Osmanlı tatlısı dışında Fransız mutfağına ait yemeklerdir. Osmanlı sarayında yabancı konuklar ağırlanırken Fransız tertibi ziyafetlerin uygulanması saray protokolünün bir parçası olarak imparatorluğun sonuna kadar devam etmiştir.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Osmanlı saray mutfağında dana eti tüketimi alafranga yemeklerin uygulanmasıyla başlamıştır. Dana ve sığır eti file, sığır filetosu, dana butu ve pirzola olarak yabancı misafirlere sunulan alafranga yemeklerin hazırlanması için 1880’li yıllardan itibaren saray mutfaklarına alınmaya başlandı.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Gayrimüslim cemaatin ve Müslüman halkın, sık tükettiği yiyecekler arasında bulunan çeşitli balıklar, tava, kebap, çorba, pilav, börek, pilaki, turşu ve salata yapımında kullanılırdı. 19. yüzyılda sarayda, önceki dönemlere kıyasla daha fazla balık, havyar ve balık yumurtası tüketiliyordu. Özellikle lakerda, havyar, balık yumurtası ve çiroz, iftariyelik olarak sıklıkla tüketilen lezzetler arasında yer almaktaydı. Saray mutfağında istiridye ve midye gibi kabuklu deniz hayvanları fazla tüketilmemekteydi. Ancak yabancı davetliler için verilen ziyafetlerde kullanılmak üzere ıstakoz gibi deniz ürünleri alınıyordu.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Osmanlı sarayına süt, yoğurt ve süt ürünleri İstanbul pazarından satın alınıyordu. Ayrıca yüzyıl sonlarında, Yıldız Sarayı bünyesinde bir mandıra bulunuyordu. Burada Hollanda ve Mısır ineklerinden elde edilen süt ile yoğurt, tereyağı ve peynir yapılıyordu.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Osmanlı saray mutfağında zeytinyağı tüketimi sadeyağ, içyağı ve kuyruk yağı gibi hayvansal yağlara göre azdı. Dönemin yemek kitaplarına göre zeytinyağı özellikle salatalarda ve kızartma çeşitlerinde kullanılırdı. Zeytinyağı, bilhassa Hıristiyan halk tarafından oruç günlerinde tüketilirdi.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Badem, Şam fıstığı, çam fıstığı, fındık, ceviz, kestane ve kuru üzüm çeşitleri, kuru kayısı, kuru erik, kuru incir, armut ve vişne kurusu gibi meyve kuruları ve yemişler, bu yüzyılda bol miktarda tüketiliyordu. Hoşaf ve şerbet yapımında hem taze hem de kuru meyve kullanılırken, çam fıstığı, badem gibi kuru yemiş ve meyve kuruları yemeklere lezzet katma amacıyla kullanılırdı. Sarayda tüketilen ve pek çok çeşidi olan meyveler, İstanbul piyasasında da satılırdı.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Eflâk’tan getirtilen tuz, kaya tuzu, göl tuzu, karabiber, tarçın, karanfil, kakule, sakız, kimyon, safran, kırmızıbiber, yenibahar, sumak, cevz-i hindi, kekik saray mutfağında kullanılan ve yemek kitaplarında adı geçen baharat türleridir.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Sultan II. Abdülhamit döneminde kalkan balığı, altıparmak balıgğ, lüfer, kefal, kaya balığı, levrek, pisi balığı, barbunya, mezgit, uskumru, kırlangıç, mercan sultanın mutfağına giren balık türleri arasında yer almaktaydı.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Osmanlı mutfağı, 15. veya 16. yüzyıllara göre yemeklerde baharat kullanımı konusunda daha cimridir. Aynı dönemde en çok tercih edilen baharatlar ise tarçın ve karabiberdir. Tarçın, tuzlu yemeklerde de kullanılıyordu. Koyun, tavuk ve balık yemeklerinin üzerine bir tutam tarçın serpiliyordu. Koruk ya da limon suyu ile yapılan tatlı-ekşi yemeklere de tarçın konuyordu.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Hoşaf, • Şerbet, • Şurup. Meyvelerden başka gül, menekşe yaprakları, yasemin gibi çiçekler de hoşaf, şerbet ve şurup yapımında kullanılırdı.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Yeni sofra düzeniyle birlikte Tanzimat döneminden itibaren sarayda yüksek rütbeli yabancı konuklar ağırlanırken Fransız tertibi mönüler sunulmaya başlanmıştır. Fransız mutfağının Osmanlı sarayında yabancı misafirler ağırlanırken uygulanması, Tanzimat dönemi sonrası Osmanlı modernleşme hareketinin yarattığı bir sonuçtur.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Daha önceki yüzyıllarda bilinmeyen Amerika kökenli kırmızıbiber, vanilya ve yenibahar, 19. yüzyıl İstanbul mutfağında yeni malzemelerdir. Dolayısıyla Osmanlı mutfağı 19. Yüzyılda bu üç baharatla tanışmıştır.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Osmanlı mutfak kültüründe su ve meyve sularının soğutulmasında çok değerli olan kar ve buz kullanılırdı.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Pirinç buğdaydan sonra tüketilen en önemli tahıl cinsiydi. Zengin ve fakir herkes tarafından en başta pilav yapımında kullanılıyordu. Özellikle sarayda hazırlanan ziyafetlerde çok fazla miktarlarda pirinç tüketiliyordu; örneğin 7 Mayıs 1835’de Şehzade Abdülaziz onuruna düzenlenen ziyafette 4620 kıyye (5927 kg) pirinçle pilav pişirilmişti.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
19. yüzyılda İstanbul’da en çok tüketilen sıcak içecek kahvedir. Kahve günün her saatinde de tüketilen ve ikram edilen keyif verici bir içecektir.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
19. yüzyılda saray mutfaklarında çalışan aşçıların uzmanlıklarına göre ayrı ocaklarda çalışması klasik dönem saray mutfak teşkilatına kıyasla bir farklılık oluştururdu. Diğer bir yenilik de 19. yüzyılın sonlarında, saray mutfaklarında görevli bir tercüman çalışıyor olmasıydı. Tercümanlar Osmanlı sarayını ziyarete gelen yabancı devlet erkânı için hazırlanan Fransız usulü ziyafetlerin hazırlanmasında çalışan yabancı aşçılara tercümanlık yapmak için bulunuyordu.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
19. yüzyılın ikinci yarısından itibaren İstanbul’da Pera ve Galata semtleri özellikle Avrupai hayat biçimini binalarıyla, dükkânlarıyla ve restoranlarıyla yansıtan bölgeler olmuştur. Avrupa ile artan ticari bağlantılar Avrupa kökenli tüketim maddelerinin de başkente gelişini artırmıştır. Ayrıca Pera ve Galata semtlerinde yabancı ve gayrimüslim yatırımcılar tarafından Avrupai tarzda kafe, restoran, pastaneler açılmaya başlanmıştır. Bu yeni sosyalleşme mekânları İstanbul halkına alafranga sofra adabını ve lezzetleri tanıtmıştır.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?