Kısa cevap · Soru 76
Börk nedir?
Yayımlanmış cevap
Börk: Yeniçerilerin taktıkları, ak çuha ya da keçeden yapılmış yuvarlak biçimde başlık.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Soru arşivi yükleniyor…
Soru arşivi yükleniyor…
Sorular yükleniyor…
Sınav ve konu sorularıyla çalış. Cevabını kontrol et, zorlandığın soruları kaydet ve yeniden çöz.
508 sorunun metninde arama yapabilirsin.
Diğer 340 görselli soruları kendi sayfalarında çözebilirsin.
Kendi cevabını düşün, sonra yayımlanmış cevapla karşılaştır. Değerlendirmeyi sen yaparsın.
İlerleme yükleniyor…
Börk: Yeniçerilerin taktıkları, ak çuha ya da keçeden yapılmış yuvarlak biçimde başlık.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Kurgan: Üzerine toprak yığılarak yapılan mezar, küçük tepe.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Od-Tigin: Türk kültüründe büyük kardeşler kendilerine yeni ev açarken ocağın ve evdeki ateşin devamlılığını sağlayan, evde kalan küçük erkek çocuk olur. Bu motif masallara, söylencelere ve hanedân kültürüne de yansır. Masallarda kardeşler arasında en iyi, dürüst ve başarılı olan daima en küçük olandır. Selçuklu Devleti’nin varisleri içindeki en küçük beylik olan Osmanlı İmparatorluğu’nun kurucusu Osman Bey’in adının aslında Otman olduğu, benzeşim yoluyla Osman’a dönüştüğünü ileri süren tarihçiler vardır. Dönemin Avrupa kaynaklarında Osman Bey, Otman/ Ottoman diye geçer.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Ateş-bâz-ı Velî: Ateşbaz, ateşle oynayan demektir. Mevlana döneminde dergâhın aşçısı olan Ateş-bâz-ı Velî’nin Mevleviler arasında önemli bir yeri vardır. Ateşbaz makamı uzun bir terbiye ve zorlu bir eğitim makamıdır.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Selçuknâme: Özellikle Selçuklulardan bahseden eserlere verilen isim. XI. yüzyılın ikinci yarısından itibaren Selçuklularla ilgili eserler yazılmaya başlanmış, ancak bunların sadece bir kısmı günümüze ulaşmıştır.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Girde: Sacda pişirilen yağlı ince ekmek.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
İmaret: Yoksullara yardım amacıyla oluşturulan hayır kurumları olarak tanımlanır. Şehir dışından gelenlere, yolculara, yoksul ve düşkünlere yiyecek, sağlık ve giyecek yardımı yapılan ve yemek verilen yerlerdir.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Zerde: Safranla renk ve koku verilen üzeri kuş üzümü, çam fıstığı, nar tanesi gibi malzemelerle süslenen bir çeşit şekerli pirinç peltesi.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Fağfur: Çin’de yapılmış kâse, tabak, vazo gibi porselen eşya.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Nahıl: Eski Türklerde ve Osmanlı’da “yardımlaşmayı ve bereketi” ifade eden nahıl, düğün sahibinin ekonomik durumuna göre hazırladığı, davetlilerin ise takılarını ve hediyelerini üzerine astığı büyük bir ağaca benzeyen süsün adıdır. Nahılların boyu yirmi beş metreye kadar çıkar, geçmesi için bazen yol üstündeki evlerin bir kısmı yıktırılırdı. Düğün veya sünnet alaylarında kullanılan nahıllar daha çok servi veya hurma ağacı şeklinde yapılırdı.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Orta Asya, Selçuklu ve Beylikler Dönemi, Türk mutfak kültürünün şekillenmesinde önemli yer olan dönemler olarak kabul edilmektedir.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Orta Asya’nın coğrafyasının getirmiş olduğu yaşam tarzı kaçınılmaz olarak hayvancılığın hâkim olduğu bir ekonomi ve buna bağlı bir beslenme kültürü doğurmuştur. Hunlardan itibaren, Orta Asya Türklerinin at ve koyunun daha ön planda yer aldığı konargöçer yaşam tarzını benimsemeleri kaçınılmaz olarak hayvansal ürünlerin zirai kültüre oranla daha ağırlıkta bulunduğu bir beslenme sistemine sahip olmaları sonucunu doğurmuştur.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Çobanlık ve hayvan besleyiciliği bu dönemdeki Türk kültürün temel uğraşları olarak kabul edilebilir.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Hun sonrası dönemde, Göktürk ve Uygur devletlerinin ekonomileri büyük oranda hayvancılığa dayanıyordu. Bu dönemde hükümdarların ve varlıklı kimselerin büyük hayvan sürülerine sahip oldukları anlaşılmaktadır.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Orta Asya Türk topluluklarında bu kültüre ait olan et ve süt ürünleri diğer besinlere oranla çok daha fazla tüketiliyordu. Türkler arasında at daha ön planda olmakla birlikte, sığır, deve, koyun, keçi ve bazı kümes hayvanları yetiştirilirdi.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Orta Asya Türk topluluklarının gündelik hayatlarında, ziyafetlerde hatta savaşlar veya seferler sırasında tükettikleri başlıca gıda maddesi ettir.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Etin başlıca kaynağını evcil hayvanlar teşkil ediyordu. At, koyun, kuzu, koç, keçi, erkeç, oğlak, sığır, deve, tavuk, ördek ve kaz Türklerin besledikleri evcil hayvanlardı.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Her ne kadar İslamiyet’in kabulü ile birlikte nispeten azalma olsa da at eti, koyun ile birlikte Orta Asya Türkler arasında en fazla tüketilen et çeşidiydi.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Taze olarak veya konserve hâlinde tüketilen et günlük kullanımda genellikle ateşte kızartılarak, kavurma yapılarak yahut yahni seklinde pişirilmek suretiyle yenirdi.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Pişirme işlemi bütün hâlinde veya etin farklı büyüklükte parçalara ayrılmasıyla gerçekleştirilirdi.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Türkler kebaba söklünçü, Oğuzlar ise kebap yapmaya yarayan kuzu ve oğlak etine söğüş adını veriyorlardı.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Hareketli yasam tarzları, savaşçı karakterleri Türklerin beslenmelerini daha da pratik hale getirmek için ağırlıklı olarak at ve koyun etinden muhtelif konserveler üretmeler sonucunu doğurmuştur. Orta Asya mutfağında etler tuzlanıp kurutulmak suretiyle muhafaza edilmekteydi. Güz ayında kesilen etler tuz ve baharatla karıştırıldıktan sonra kurutulur, kışın ve baharda yenmek üzere saklanırdı.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Türkler bu sucuğa “soktu” adını vermişlerdir
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Et, tuz haricinde evlerde bulunan buzluklar vasıtasıyla dondurularak da muhafaza edilmekteydi.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Et gündelik hayatın yanı sıra bilhassa ziyafetlerde, törenlerde veya kurban merasimlerde çok fazla tüketilmekteydi. Çinli Budist rahibi Hüan-dzanğ’ın Göktürkler ziyareti sırasında, onun onuruna verilen bir ziyafette misafirlere büyük bir parça koyun eti ve dana butları verilmişti. Benzer şekilde Wang Yen-te, Uygurlardan Arslan Han’ı ziyaret ettiği zaman kendisi için at ve koyun eti pişirilmişti. Aynı şekilde Ibn Fadlan’a da yol güzergâhında ziyaret ettiği Türk beyler koyun etinin bolca yer aldığı ziyafetler vermişler, Bulgar ülkesine vardığı zaman ise hükümdar tarafından üzerinde sadece kızarmış et bulunan bir sofra tanzim ettirilmişti.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?