Soru arşivi yükleniyor…
Sorular yükleniyor…
Sınav ve konu sorularıyla çalış. Cevabını kontrol et, zorlandığın soruları kaydet ve yeniden çöz.
508 sorunun metninde arama yapabilirsin.
Diğer 340 görselli soruları kendi sayfalarında çözebilirsin.
Kendi cevabını düşün, sonra yayımlanmış cevapla karşılaştır. Değerlendirmeyi sen yaparsın.
İlerleme yükleniyor…
Osmanlı mutfağında asıl değişim, sanıldığının aksine yükselme devrinde değil, gerilemenin hız kazandığı 19. Yüzyılda yaşanmıştır.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Batılılaşma sürecinde özellikle Fransız mutfağının etkisi gittikçe artmıştır.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Bu dönemde Osmanlı sarayı ve çevresi, seçkinliklerinin bir göstergesi olarak halk mutfağında bulunan yemekleri daha farklı ve daha çeşitli yorumlamışlardır. Örneğin sıradan halkın sadece özel günlerde tükettiği şekerli yiyecekler saray ve konak mutfaklarında sık tüketilmiştir.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Bu dönemde farklı coğrafyaların mutfaklarının da hayat bulduğu bir mutfak şeklini almıştır. Amerika menşeli olan domates, patates, sakız kabağı, yeşil fasulye, kırmızı ve yeşilbiber, mısır gibi sebzelerin mutfakta kullanımı yaygınlaşmıştır.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
İstanbul mutfağının oluşumunda Müslüman, Hristiyan ve Musevi cemaatleri gibi farklı dini cemaatlerin kentte bir arada bulunuşu önemli bir yer tutar. Bu cemaatlerin yemek kültürleri birbiriyle karşılıklı alışverişte bulunurlar ve ortak bir İstanbul mutfağı ortaya çıkar.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Osmanlı saray hiyerarşisine göre kimin hangi sofrada yemek yiyeceği ve yemek esnasında uyulması gereken kurallar belliydi.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Osmanlı’da yemekler bulgari denilen deriden yapma alçak sofralarda, yerde oturarak yenirdi. Sofrada her yemek bir tabağa konur ve herkes bu tabaktan yerdi. Sarayda altın gümüş ve porselen tabaklar ve büyük çoğunluğu ağaçtan, kalan kısmı ise değerli taş ve madenlerden yapılan çok nitelikli ve pahalı kaşıklarla yemek yenirdi.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Osmanlı saray ve çevresinde alafranga usul 19. Yüzyılın ikinci yarısından itibaren benimsenmeye başlanmıştır.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Masada çatal ve bıçak eşliğinde yeme şekli ve bununla birlikte Avrupa porselen ve sofra takımları tercih edilmeye başlanmıştır. Bu dönem imparatorluğun batıdan etkilenmeye başlamasına işaret etmektedir.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Avrupa ve de özellikle Fransız mutfağının Osmanlı elit çevrelerinde özellikle yabancı misafirler ağırlanırken uygulanması, Tanzimat dönemi ve sonrası Osmanlı modernleşme hareketinin yarattığı bir sonuçtur.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Bu durum hem gelenek hem de yasal olarak zorunludur. Batılılaşma etkisinin yoğun olarak hissedildiği dönemlere kadar sürmüştür.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Bu dönem Türk mutfağının en gelişmiş olduğu dönemin hemen sonrasına rastlamaktadır.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Ahşaptan betonarme evlere, konaktan apartmana geçişle birlikte mutfaklar küçülmeye başlamıştır. Çarşıdan alınan hazır malzemelerin sayısı artarken, yiyeceklerin kalitesi azalmıştır. Ayrıca, yemek yapmaya ayrılan zaman da azalmıştır. Ayrıca, modernleşme sürecinde kadınların çalışma hayatına katılması ile birlikte mutfakta geçirilen zaman “emek ve değer verilen” zamandan bir yapıdan “boşa harcanan” bir yapıya doğru değişmiştir.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Yüzyıllardan beri kahve içen halk, savaş nedeniyle yaşanan kıtlıkta kahve bulamayınca nohut, menengiç, kenger, arpa, kakule, çörekotu gibi bitkilerden hatta süpürge saplarındaki tohumlardan kahve yapmışlardır. Ancak bu çaba, daha ucuz ve kolay bulunabilir olan çayın yaygınlaşmasını engelleyememiştir ve bu dönemde sosyal yaşamda kahvenin yerini çay almıştır.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Brillat-Savarin: 18. yüzyılda yaşamış olan Fransız hukukçu ve politikacı Jean Anthelme Brillat-Savarin (1755-1826) 1825’de meşhur Physiologie du Goût (Tadın Fizyolojisi) adlı eserini yayımlar.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
“Bir toplumun yemek pişirme yolu, bilincinde olmadan yapılarını tercüme ettiği bir dil gibidir.” sözü ünlü antropolog ve etnolog Lévi-Strauss' a aittir.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
“Tarih, insanoğullarının birbirlerini boğazlamak üzere bir araya geldiği savaş alanlarını kutsar, fakat toprağı pullukla sürmeye başladığımız yer konusunda susar; tarih, kralların gayrımeşru çocuklarının bile adını bilir ama buğdayın kaynağı konusunda bize hiçbir şey söylemez.” sözü Jean-Henri Fabre' ye aittir.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Kak: Kaşgarlı Mahmud’un Lûgat’inde nesnelerin kurutulmuşu için kullanılan genel bir sözcüktür. Sözlükte özellikle erik, kayısı gibi meyvelerin kurusu için de kullanılır.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Türklere ait kışlık ve bir nevi yolluk gibi azık cinsinden hazırlanan bir başka yiyecek de kuruttur. Bozkırda en önemli azıklardan biri olan kurut, yoğurttan yapılmaktaydı ve kurutu olanın açlık çekmeyeceğine inanılırdı. Savaşçıların en önemli azıklarından biri olan kurut, bozulmayacak şekilde muhafaza edilen süt ürünlerinin hepsini kapsamaktaydı. Kurut, ordunun sıkıntı çekmeden aylarca savaşmasına imkân verdiği için sıklıkla hazırlanır ve kullanılırdı.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Toy: Türk boylarının, topluluklarının resmî bir görüşme gayesiyle bir araya geldikleri toplantılardır. Tahta çıkış, zafer, düğün, doğum, ad koyma gibi çeşitli sebeplerle toplanan toy, aynı zamanda devlet işlerinin görüşüldüğü bir çeşit meclistir.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Yusuf Has Hacib, Kutadgu Bilig’de XI. yüzyılın ziyafet türleri olarak altı çeşit yemekten bahsederek bu ziyafetlere mutlaka gidilmesi gerektiğini açıkça ifade eder. Bu yemekler; küdenke aş (düğün yemeği), sünnet aşı (sünnet yemeği), ad aşı (ad-san alma yemeği), togum aşı (doğum yemeği), koldaş aşı (arkadaş yemeği), yoğ/yuğ aşı (ölü yemeği) idi.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Ülüş: Kesilen hayvanın etinden alınan pay. Hayvan ülüşülürken kimin hangi parçayı alacağı mevkisine göre belirlenir.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Eski Türklerden Büyük Selçuklu’ya ve oradan da Osmanlı’ya miras kalan bir başka sofra geleneği ise tamgalık geleneğidir. Damga vurulmuş anlamına gelen tamgalık, zamanla tek kişilik sofra anlamını almıştır.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Çanak yağması: Osmanlı döneminde düğünlerde halk için verilen ziyafete çanak yağması veya umum ziyafeti denirdi. Meydana dizilen çanaklarda geleneksel yemekler yani et, pilav ve zerde ikram edilir; kadın-erkek, genç-yaşlı binlerce kişi çanaklardaki yemekleri yiyerek sunuldukları kapları yağmalardı. Bu sırada çıkan kargaşa düğünün düzenini korumakla görevli olan tulumbacılar tarafından yatıştırılırdı.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Diş kirası: Eskiden yemekten sonra konuklara verilen hediyelere diş kirası denirdi. XI. yüzyılda Kutadgu Bilig’de bahsedilen bu gelenek Osmanlı’nın son dönemlerine kadar devam etmiştir. Öyle ki Ramazan ayı gelmeden önce yapılan hazırlıklarda gelecek konuklara verilecek diş kiraları çok öncesinden alınır, paketlenip hazır edilirdi. Herkesin gücü ölçüsünde hazırladığı bu hediyeler içinde birkaç kuruş olan mendillerden köstekli saatlere, kehribar ağızlıklara kadar değişirdi.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?