Soru 1
Soru arşivi yükleniyor…
Soru arşivi yükleniyor…
Sorular yükleniyor…
Sınav ve konu sorularıyla çalış. Cevabını kontrol et, zorlandığın soruları kaydet ve yeniden çöz.
337 sorunun metninde arama yapabilirsin.
İlerleme yükleniyor…
Bir seçeneği işaretlediğinde cevap gösterilir. Klavyede Tab ile sorulara, ok tuşlarıyla seçeneklere geçebilirsin.
Kendi cevabını düşün, sonra yayımlanmış cevapla karşılaştır. Değerlendirmeyi sen yaparsın.
İlerleme yükleniyor…
Drama yeni ve alternatif bir yöntem olarak, çocukların derse aktif ve etkin olarak katılmalarını sağlayan, dersi günlük yaşamla ilişkilendiren bir yöntemdir. Drama çocuğu merkeze alır, yaparak, yaşayarak öğrenmesine imkân tanır. Bu yönüyle yapılandırmacı eğitim anlayışına uygun bir yöntem olarak karşımıza çıkmaktadır.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Eğitim sisteminde yapılandırmacı eğitim anlayışı ile öğlencilerin mevcut bilgilerini diğer öğrendikleriyle kaynaştırması ve kendi yorumlarıyla yapılandırması istenmektedir. Drama yöntemi de yapılandırmacı eğitim anlayışı gibi öğrencinin bilgiyi keşfederek ve yorumlayarak öğrenmesine olanak sağlar.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Dramanın tarihsel gelişimini bilmek, drama ile ilgili Türkiye’deki ve yurt dışındaki öncüleri tanımak, eserlerinin nasıl ve ne şekilde ortaya çıktığını bilmek, dramanın geçmişinden günümüze gelinceye kadar ne gibi aşamalardan geçtiğinin farkında olmak çocuk gelişimi öğrencileri açısından oldukça önemlidir. Çünkü dramanın tarihsel gelişimini bilmek bundan sonra atılacak adımların daha doğru ve sağlam bir şekilde atılmasını sağlayacaktır.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Dramanın tarihsel gelişimi farklı kaynaklarda, farklı tarihlerde ele alınarak incelenmiştir. Dramanın ilk olarak MÖ 2000’li yıllarda başladığı, o dönemde yapılan bazı dini törenlerde ve ritüellerde görüldüğü varsayılabileceği vurgulanmaktadır. Dramanın öncüleri olarak kabul edilen bazı isimler göze çarpmaktadır. Harriyet Finlay-Johnson, Henry Caldwell Cook, Peter Slade, Brian Way, Dorothy Heatcote ile öğrencisi sayılan Gavin Bolton ve Nellie Mccaslin gibi isimler dramanın öncüleri olarak kabul edilmektedir. Peter Slade çocuk grupları ile drama çalışmaları gerçekleştirmiştir. 1950’lerde Peter Slade; 1960’larda Brian Way ve 1970’lerde Dorothy Heatcote tarafından çeşitli drama etkinlikleri uygulanmıştır. Eğitimde drama programını kapsamlı bir şekilde ele alan ilk kişi ise Henry Caldwell Cambringe olmuştur. Kendine özgü bir drama yöntemi geliştirmiş ve 1954 yılında yayımlanan ve “Çocuk Draması” adı verilen kitabında yöntemini anlatmıştır.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Dramanın ilk olarak MÖ 2000’li yıllarda başladığı, o dönemde yapılan bazı dini törenlerde ve ritüellerde görüldüğü varsayılır. J.J. Rousseau dramanın yaygınlaşması için açık hava festivallerini önermiştir. Sonraki dönemlerde İngiliz eğitim sisteminde de yapılan yeniliklerle çocuk merkezli eğitim başlamış, 1889-1893 yıllarında açılan ilerici okullarda çocuk merkezli eğitime geçilmiştir.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Eğitimde dramatizasyon uygulamalarının J. J. Rousseau ile 18. Yüzyılda Fransa’da başlamıştır.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
J. J. Rousseau, dramada katılımcıya önem vermiştir. Drama uygulamalarında duyguların yaşanması gerektiğini savunmuştur. Ayrıca dramanın yaygınlaşması için açık hava festivalleri önermiştir.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Türkiye’de dramanın bir yöntem olarak gelişiminin 1908’de eğitsel programlar başkanlığı yapan, pedagog İsmail Hakkı Baltacıoğlu ile başladığını belirtilmektedir. 1915 yılında, Baltacıoğlu tarafından hazırlanan ve eğitim bakanlığı tarafından çıkarılan “Mekteb Temsillerinin Usul-i Tedrisi” başlığı ile yayımlanan yönetmelikte doğaçlama oyunculuk kavramından söz edilmiştir. Çocuk ve tiyatro ilişkini eğitsel ve kültürel bir zeminde ele alan bu yönetmelikte her çocuğun sahneye çıkabilmesine olanak veren doğaçlama oyunculuk için sahne unsurlarının gerekli olmadığı vurgulanmaktadır.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
• 1908 yılında, İsmail Hakkı Baltacıoğlu “Tarihi Temsiller” ekiyle okullarda tiyatro çalışmalarının yapılmasını vurgulamıştır. • 1915 yılında Mektep Temsillerinin Usul-i Tedrisi’nde ilk defa doğaçlama oyunculuk kavramından söz edilmiştir. • 1926 yılında İlkokul programında dramatik gösteriler dersler için bir öğretim ve ifade aracı olarak ele alınmıştır. • 1943 yılında Selahattin Çoruh tarafından “Okulda Dramatizasyon” kitabı kaleme alınmıştır. • 1956 yılında Nevide Gökaydın tarafından müzik, drama ve resmin bir arada yürütüldüğü atölye çalışmaları yapılmıştır. • “1965”yılında “Uygulamalı Dramatizasyon” isimli bir kitapçık Emin Özdemir tarafından yazılmıştır. • 1982 yılında Türkiye’de Yaratıcı Drama hareketi Tamer Levent ve Doç. Dr. İnci San ile başlamıştır. • 1985 yılında I. Uluslararası Eğitimde Drama Semineri, 1987 yılında II. Uluslararası Eğitimde Drama Semineri gerçekleştirilmiştir. • 1988 yılında Oluşum Tiyatrosu ve Drama Atölyesi kurulmuştur. • 1989 yılında I. Uluslararası Eğitimde Drama Semineri, Avni Akyol’un dramanın eğitim sistemi içinde yer alması için söz vermesi. • 1990 yılında Çağdaş Drama Derneği kurulmuştur. • 1997 yılında YÖK Sınıf Öğretmenliği ve Okul Öncesi Öğretmenliği programlarında drama derslerinin zorunlu ders olmasını kararlaştırmıştır. • 1998 yılında ilköğretim okullarında seçmeli drama dersi konulması Eylül 1998 tarihli tebliğler dergisinde yayımlanmıştır.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Selahattin Çoruh, Emin Özdemir, Tamer Levent, İnci San Türkiye’de drama alanında çalışmalar yapan isimler arasındadır.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Ankara’da ilköğretim müfettişlerinden Çoruh, “Okullarda Dramatizasyon” isimli kitabı kaleme almıştır. Bu kitapta dramatizasyonun okullarda kullanımı ve bunun sayesinde öğrencilerin pasif bir şekilde eğitilmesinin ortadan kaldırılması gerektiği belirtilmiştir. Çocukların çevresinde var olanları taklit yoluyla öğrenmesi, oyunun çocuğun gelişiminde ne denli önemli olduğunu vurgulamıştır.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Türk Dil uzmanı Özdemir, 1965 yılında “Uygulamalı Dramatizasyon” isimli bir kitapçık yayımlamıştır. Bu kitap kılavuz özelliği taşımaktadır. İçeriğinde çocuklara yönelik parmak oyunu, sözsüz dramatizasyon, (metinden) bağımsız dramatizasyon, (metne) bağlı dramatizasyon, kukla oyunu gibi drama türleri sıralanmıştır.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Devlet Tiyatrosu sanatçısı olan Levent, 1982 yılında İnci San ile çağdaş drama uygulamalarının başlamasına öncülük etmiştir. Dramanın yaşamın tüm alanlarında yer alması gerektiğini, drama yöntemi ile öğrenme ve farkındalık eğitimi sağlanabileceğini, çocuğun kendini tanımasını ve başkalarına kendini ifade edebilme olanağı sağladığını belirtmiştir.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Sanat Tarihi ve estetik konuları üzerine çalışan San, 1974 yılında “Sanatsal Yaratma ve Çocukta Yaratıcılık” başlıklı tezi ile doktorasını tamamlamış, sanat yoluyla eğitimi savunmuştur. Yaşam ile oyun arasında temel yapı benzeşmesi bulunduğunu, oyundaki etkileşim ile toplumsal gerçeklikteki etkileşimin de temel yapılarının benzer olasının, oyunun eğitimde kullanılmasına etken olduğunu belirtmiştir. Drama gerçek dünya ile kurgusal dünyanın özümsenmesi ile oluşur. 1985 yılında İnci San’ın, Tamer Levent ile birlikte gerçekleştirdiği ilk “Uluslararası Eğitimde Dramatizasyon Semineri” yaratıcı dramanın Türkiye’deki çağdaş kullanımının kamuoyuna açılması yönünde öncülük etmiştir.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Harriyet Finlay Johnson, Henry Caldwell Cook, Dorothy Heatcote, Gavin Bolton, Winifred Ward, Nellie Mccaslin dramanın yurt dışındaki öncüleri arasındadır.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
İngiltere’de bir köy okulunda öğretmenlik yaptığı yıllarda, öğrencilere geleneksel yöntemlerle ders anlatıldığını gözlemlemiş, öğretim yöntemlerinde değişikliklerin yapılması gerektiğini düşünmüştür. Öğretimde dramatik süreci kullanarak denemeler yapmış; bunu “dramatik yöntem” olarak adlandırmıştır. Öğretilecek her konu dramatik harekete uyarlanmıştır. “Öğretimin Dramatik Yöntemi” adlı kitabı yayımlamıştır. Dikkat çektiği bir başka nokta ise çocukların daha iyi öğrenmesi için yapılması gerekenin çocuklarda istek uyandırma gerekliliği olduğudur.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
1917 yılında yayımlanan “Oyun Yolu” başlıklı kitabında oyun etkinliğinin eğitimin temeli olduğunu vurgulamıştır. Yapmak, oynamak ve kendiliğinden öğrenmek için önemli bir anahtardır. Cook, öğrenmede ilginin önemli olduğu fikrinden yola çıkarak tiyatro oyunlarının ilgi çekiciliği sayesinde öğrenmede kullanılabileceği fikrini dile getirmiştir.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Peter Slade, çocukların mutlu olmalarının her şeyin önünde olduğunu ve çocukların kendine ait bir dünyası olduğunu ve yetişkin dünyasından farklı özellikler taşıdığını, oyunun kendini ifade edebilmesini sağlayan dillerinden biri olduğunu ve oyunun çocukların yetişkinlerden ayıran özelliklerden biri olduğunu savunmaktadır. “Çocuk Draması” kuramında çocukların mutluluğunu, özgürlüğünü en üst sıraya koyarak vurgulamıştır. Slade dramanın erken yaşlarda başladığını, bebeklerin anlamsız ve sürekli birbirini takip eden davranışlarının dramatik etkinliklerinin oyun kaynaklı ve dramatik oluşlarının ilk demeleri olduğunu ve bu etkinliklerle yeni becerileri kazanmayoluyla kendine özgü bir durma süreci oluşturduğunu bunun da kendine özgü özellikleri olan bir sanat formu olduğunu vurgulamıştır.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Peter Slade çocuğun oynadığı oyunu ikiye ayırmaktadır. Bunlar “kişisel oyunlar” ve “tasarlanan oyunlar”dır. • Kişisel oyunda insanın tüm etkinlikleri kullanılır ve karakterizasyon ile hareket bu oyunun tipik özellikleridir. Koşma, top oyunları, dans, yüzme gibi etkinlikleri içine alır. • Tasarlanan Oyunlarda ise tüm zihin kullanılır fakat beden o kadar çok kullanılmaz. Hayali bir dramatik durum tasarlanarak dışarıdaki nesnelere yönelinir.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Dramanın insan yaşamının her noktasında var olduğunu ifade etmiştir ve dramayı yaşamın uygulaması olarak tanımlamıştır. Dramanın insanların bireysel gelişimiyle ilgili olduğunu belirtmiştir. Yaratıcı drama anlayışı genel olarak “Kişiliğin Yedi Boyutu” olarak adlandırılan çembersel gelişim modelinden yola çıkarak, bu çember üzerindeki yedi noktanın aşamalı ve uzun süreli yaratıcı drama uygulamalarıyla geliştirilmesi temeline dayanmaktadır. Bu yedi nokta: yoğunlaşma, duyular, düş kurma, öz-bedensellik, konuşma, duygular, zekadır. 1967 yılında yazdığı Drama Yoluyla Gelişim adlı kitabında dramanın işlevi, olduğu yerden başlamak, yaratıcılık, doğaçlama, bir insan üzerine düşünmek, hareket ve ses kullanımı gibi konu başlıklarında kendi drama anlayışını aktarmıştır.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Heatcote, 1940’larda dramadaki ikinci temel yaklaşımı ortaya çıkmıştır. Bir şey öğretme odaklı “eğitimde drama”yı üst düzey bir bakış açısı ile evrensel boyutlara taşıyarak dramanın annesi konumuna gelmesine yardımcı olmuştur.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
• Heatcote’un Dört Drama Modeli şu biçimdedir: • İnsanı Keşfetmek için Drama: Bireyi ve bireylerin sorunlarını merkeze aldıkları. • Uzman Rolü Yaklaşımı: Sorunu merkeze aldığı, çocukların hayali bir problemi uzman rolü alarak çözdükleri • Yuvarlanan Rol: Programdaki farklı derslerin aynı drama çatısı altında buluşup çocukların alanlar arasındaki bağlantıları görebildikleri • Komisyon Modeli: Çocukların gerçek hayatları ile bağlantılı sorunları çözmek üzere kurdukları komisyon içinde olayı değerlendirdikleri ve genelde de süreçlerine dair bir rapor şeklinde yazılı çalışma yaptıkları.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Öğrenme ve öğretmen için dramanın bir araç olarak kullanılması ve çocukların pasif rol oynamaması gerektiği düşüncesini savunmuştur. Drama çalışmalarını A, B, C, D tipi olmak üzere dört başlık altında incelemiştir.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
• A-tipi: Egzersiz: parça parça deneyimleri içeren kısa süreli sadece forma odaklanan biçimdir. • B-tipi: Dramatik Oynama: Olay akışı, mekan, kişiler ve konunun belli olduğu, fakat düşük düzey düşünme becerisi gerektiren, genelde bir sonraki veya bir önceki adımda neler olduğunu düşünmenin yeterli olduğu, basit düzey “-mış” gibi oynamalarıdır. • C-tipi: Tiyatro: Oyunların drama içi veya dışı seyirci ile buluşmasıdır; konuşma ve aksiyonda açıklık gerektirir, olay izleyen kişilere aktarılmalıdır ve bu aktarım genelde çocuklarda başarı duygusu yaratmaktadır. • D-tipi: “Anlayış için Drama” olarak isimlendirmiştir. Sembolik çocuk oyununu temel aldığını söyleyen Bolton, dramada anlamın çok katmanlı olduğunu açıklamıştır.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
“Oyun yaratma” ve “oyun kurma” adını verdiği yöntemle okul çağındaki çocuklarla doğaçlamaya dayalı dramanın yeni kullanımını savunan ilk Amerikalıdır. Dramanın, öğretmenin yazılı bir metne bağlı kalmadan çocukların yaratıcı bir şekilde etkinlikte bulunmasına yardımcı rol oynamasına ve çocukların kendilerini ifade edebilme becerisinin, dil yeteneğinin gelişmesine katkıda bulunduğunu vurgulamaktadır.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
SIK SORULAN SORULAR
Bu derste 79 çoktan seçmeli, 0 görselli ve 258 kısa cevaplı soru bulunuyor. Her soru türü en fazla 25 soruluk sayfalara ayrılır.
Çoktan seçmeli ve görselli sorularda bir seçeneği işaretlediğinde doğru cevap gösterilir. Kısa cevaplı sorularda önce cevabını düşün, sonra kaynak cevabı açıp kendini değerlendir. Zorlandığın soruları yeniden çalışabilir, ilerlemeni aynı tarayıcıda sürdürebilirsin.
Hayır. Yılı ve sınav türü doğrulanabilen kayıtlarda bu bilgi soru kartında gösterilir. Arşiv, tüm yılların eksiksiz resmî sınav kitapçığı olarak değerlendirilmemelidir.