Soru arşivi yükleniyor…
Sorular yükleniyor…
Sınav ve konu sorularıyla çalış. Cevabını kontrol et, zorlandığın soruları kaydet ve yeniden çöz.
215 sorunun metninde arama yapabilirsin.
Diğer 480 görselli soruları kendi sayfalarında çözebilirsin.
Kendi cevabını düşün, sonra yayımlanmış cevapla karşılaştır. Değerlendirmeyi sen yaparsın.
İlerleme yükleniyor…
Amerika’nın keşfiyle Avrupa yeni gıda ürünleriyle tanışmıştır. 16. ve 17. yüzyıllarda Amerika menşeli domates, biber, fasulye, mısır, patates, kakao gibi yeni gıdalar Avrupa, Asya ve Afrika’da yaygınlaşmaya başlamıştır.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Tahıllar ve sebzeler fakirler tarafında tüketilirken kırmızı et ve av etleri soylular tarafından tüketilmiştir.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Baharat ve şeker bu ürünlere örnektir.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Bu dönemde buğday, arpa, yulaf, karabuğday ve çavdar gibi tahıllar en çok ekmek yapımında kullanılmaktaydı.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
'Trencher', çavdar veya yulaf unuyla hazırlanan siyah ekmektir ve bu dönemde tabak işlevi gören yemek servisi olarak zengin sınıf tarafından kullanılmıştır.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
'Porridge' günümüz mutfaklarında bulamaç olarak bilinen bir yiyecektir.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Lahana, pırasa, ıspanak, bakla, bezelye, soğan, sarımsak ve havuç gibi sebzeler bu dönemde fakir halkın en kolay ulaşıp tüketebildiği ürünler arasında yer almaktaydı.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Orta çağ Avrupasındaki karakteristik şölen yemekleri baharatlar kullanılarak hazırlanır; badem, Şam fıstığı, kuş üzümü, kuru erik, hurma gibi kuru meyvelerin ilavesiyle pişirilirdi.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Hollanda’nın Edam peyniri, İtalyan Parmesan ve Fransız Brie peynirleri günümüzde de en çok rağbet gören peynir çeşitlerindendir.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Tereyağı, domuz yağı, iç yağı, zeytinyağı ve ceviz yağı bu dönemde yemek pişirmede kullanıldığı bilinen yağlardır.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Antik Yunan medeniyetinden miras alınan deniz ürünleri, şarap ve zeytinyağı tüketimi, Roma'dan alınan baharatla hazırlanmış yemekler ve Ortodoks kilisesinin öğretileri temel olarak Bizans mutfağını oluşturan öğelerdir.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Hipokrat kişilerin mizaçlarına göre mevsimlere uygun yiyecekler belirlemiştir.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Doğu’dan gelen ticaret yollarının durağı olan Konstantinopolis kentinde Orta Çağ Arap mutfağında kullanılan yeni gıda maddeleri kabul görmüştür.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Şarap ve diğer alkol içeren fermente içecekler, domuz eti, İslami şartlara uygun kesilmeyen hayvanların eti, herhangi bir şekilde boğulan, darbe ile vurularak öldürülmüş olan hayvanların eti, yırtıcı hayvanların eti.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Abbasi döneminde Orta Çağ Arap mutfağı en parlak dönemini yaşamıştır.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Kitabü’t-Tabih
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Abbasi mutfağı, İran mutfak kültüründen yüksek derecede etkilenmiştir.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
'Biryan', Anadolu Selçuklu mutfağında koyun, kuzu eti, kümes hayvanı ve av kuşlarıyla hazırlanan kebaplara verilen isimdir.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Domates 16. yüzyılda önce İspanya’ya ve oradan da İtalya’ya gelmiş, Osmanlı topraklarına da 18. yüzyılda ulaşmıştır.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Klasik Fransız mutfağı, Versailles Sarayı ve aristokrat çevrede şekillenmiş olan elit bir mutfak kültürüdür. Fransa’nın bölgesel mutfakları bu mutfak anlayışında yer almamaktadır. Ancak 20. yüzyılın başlarında şefler, Fransız yöre mutfaklarına ilgi duymaya başlamıştır. 19. yüzyıl Fransa’da gastronomi kavramının tanımının yapıldığı ve gastronomi üzerine bir edebi türün ortaya çıktığı dönemdir. Klasik Fransız mutfağı, mutfak teknikleri ve terimleriyle birlikte uluslararası mutfak anlayışının temelini oluşturur. 1970’lerde genç Fransız şefler 17. yüzyıldan 19. yüzyılın sonlarına kadar şekillenmiş olan Klasik Fransız mutfağını sadeleştirerek “Yeni Mutfak” akımını başlatmışlardır.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Fransız mutfağı 17. yüzyılda önemli bir değişim geçirerek bugünkü Fransız mutfağının temel özelliklerini taşımaya başlamıştır. Rönesans Dönemi’nde taze otlar, sebze ve yoğun şeker kullanımıyla Orta Çağ mutfakları içinde farklılaşan İtalyan mutfağının önüne, 17. yüzyılda Fransız mutfağı geçer. Yaygın kanıya göre Fransız mutfağının gelişimi ve değişiminde kuzey İtalya mutfağının etkisi önemlidir. Bu etkileşimde önemli rol oynayan kişi 1533 yılında veliaht II. Henri’yle evlenerek Fransa’ya gelin giden Catherine de Médicis ve 1600 yılında IV. Henri’yle evlenen Marie de Médicis’lere eşlik eden İtalyan aşçılardır. Fakat bu etkileşim sanılanın aksine oldukça sınırlı kalmıştır. İtalyan mutfağının Fransız mutfağı üzerine olan etkisi daha çok sofra düzeni, yemek servisi ve şekerleme yapımında gerçekleşmiş, mutfak teknikleri alanında önemli bir değişiklik getirmemiştir. Reçeller, badem ezmesi (marzipan), nuga ve jöleler şekerleme yapımında İtalyan ustalarının Fransa saraymutfaklarında uyguladıkları lezzetlerdir. Rönesans Dönemi’nde kuzey İtalya’da kullanımı başlayan çatal, Medicis’ler aracılığıyla Fransız sarayına girmiş ancak kabulü ve yaygın kullanımı 18. yüzyılda gerçekleşmiştir.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
17. yüzyılda seçkin Fransız mutfağında yaşanan değişimlerin en önemli itici gücü, Kral 14. Louis’nin Versailles Sarayı’nda düzenli olarak verdiği ziyafetlerdir. 17. yüzyılda Versailles Sarayı’nda düzenlenen ziyafet ve şölenler kralın siyasi gücü ve otoritesini güçlendiren araçlar olmuştur. Sıklıkla düzenlenen ziyafetler aristokrat çevrede siyasi iletişimin önemli bir aracı olmuşlardır. 17. yüzyılda Fransız mutfağı Orta Çağ döneminde çok fazla kullanılan baharat kullanımının azaldığı, sebze ve taze otların sade tatlarının yeniden keşfedilerek, tereyağı kullanımının önem kazanmasıyla bugünkü tereyağı bazlı sosların ortaya çıktığı bir dönemdir.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
La Varenne’nin kitapları ve 17. yüzyılda yayınlanan diğer yayınlara göre Fransız mutfağı o dönemde ciddi bir yenilik yaşamıştır. Ortaya çıkan yenilikler şu şekilde özetlenebilir: • Bulyon (bouillon) adı verilen haşlama et ve tavuk sularının hazırlanması • Sos ve çorbaları bağlama (liaison) teknikleri • Tereyağı ve unla hazırlanan meyane (roux) • Soslara kıvam vermek için Orta Çağ’da kullanılan ekmek ve badem gibi kuruyemişlerin yerine meyanenin kullanılması • Sos, çorba ve et sularına lezzet vermek için kullanılan maydanoz sapı, havuç parçası, kekik ve defneyaprağı gibi malzemelerle hazırlanan bukegarninin (bouquet garni) kullanımı • Sos ve yemeğe lezzet ve kıvam vermesi için sıvının kaynatılarak azaltılmasıyla yapılan çektirme tekniği • Konsomeleri berraklaştırmak için yumurta beyazının kullanılması • Tarçın, zencefil, karabiber gibi yoğun baharat çeşitlerinin sos ve yemeklerde kullanımının azalması ve kekik, maydanoz gibi taze otların kullanımının artması • Yemekte kullanılan malzemelerin doğal tatlarının korunması • Enginar, bezelye ve kuşkonmaz gibi sebzelerin doğal tatlarının korunarak pişirilmesi • Yumurta akı köpüğü, tereyağı ve kremayla yapılan köpük (mousse) kıvamında yiyeceklerin hazırlanması • Tereyağı kullanımına dayanan bir mutfağın doğuşu • Orta Çağ’daki şarap veya sirkeyle hazırlanan ekşi sosların yerine tereyağı bazlı sosların hazırlanması • Yemeklerde tuzlu ve tatlı lezzetlerin ayrılması • Şeflerin icat ettikleri yemek ve tatlıları önemli kişilere atfetmeleri (Sos beşamel; Kremşanti gibi) • Çikolatanın bir içecek olarak moda haline gelmesi
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Bu yüzyılda ayrıca mutfak araç ve gereçlerinde de yenilikler ortaya çıkmıştır. Hergün yüzlerce yemek hazırlamak zorunda kalan aşçıların yeni reçeteler geliştirirken oluşan ihtiyaçlarına yönelik olarak mutfak araç ve gereçlerinin evrimi de hızlanmıştır. Mutfakta kullanılan ekipman, örneğin tencere ve tavalar kullanıma uygun dizayn edilmeye; ayrıca pişen yemekleri servise kadar sıcak tutmak amacıyla mutfakta odun kömürü mangalları kullanılmaya başlanmıştır. 18. yüzyıla doğru mutfaklara kuzineler girmiştir. Bu teknik donanım sayesinde, örneğin, Orta Çağ açık ocaklarında yapılması olanaksız olan tavada sote kolaylıkla uygulanabilir hâle gelmiştir.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Mutfak alanında yaşanan diğer bir gelişme yemeklerin adlandırılmasıdır. Klasik Fransız mutfağının en önemli özelliklerinden biri yemeklerin özel isimlerinin olmasıdır. Yemeklere verilen adlar pişirme tekniğini ifade ettiği gibi bir yerin adından, bir kişinin adından ya da tarihte geçen önemli birinin adından esinlenerek verilmiş olabilir. Örneğin Chantilly Şatosu’nda çalışan Vatel’in bulduğu kremşanti (Crèmes Chantilly); Kral XIV. Louis’in sarayında çalışan Louis de Béchamel’in adını verdiği beşamel sos (sauce béchamel) gibi. Yemek, sos veya tatlılara verilen isimler mutfak alanında önemli bir yere sahip olan mutfak profesyonellerinden esinlenebileceği gibi aristokrasiden veya sanat çevresinden bir kişinin adından da ilham alınarak yaratılmış olabilmekteydi.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?