Soru arşivi yükleniyor…
Sorular yükleniyor…
Sınav ve konu sorularıyla çalış. Cevabını kontrol et, zorlandığın soruları kaydet ve yeniden çöz.
449 sorunun metninde arama yapabilirsin.
Diğer 3 görselli soruları kendi sayfalarında çözebilirsin.
Kendi cevabını düşün, sonra yayımlanmış cevapla karşılaştır. Değerlendirmeyi sen yaparsın.
İlerleme yükleniyor…
1. Yemek yemeden önce elleri yıkamak (Bu nedenle en yaygın tarihî maddi kültür ürünümüz ibrik ve el yıkama leğenleridir.); 2. Yemek sofrasında bir ıslak-bir kuru bez bulundurmak (Günümüzde kâğıt peçete); 3. Yemekten sonra elleri yıkamak (Su dökme ve peşkir tutma, ailedeki kız ve gelinlerin göreviydi) vb.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
a. Sofra bezini üstüne almamak; b. Yemek yerken yüzün, ağız dışında başka bir yerine dokunmak; c. Ayağa dokunmak; d. El ya da parmakları yalamak; e. Sol elle yemek yeme; f. Yıkanmamış ellerle sofraya oturmak; g. Yemek sonrası elleri yıkamamak vb.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
• Yiyecek ve içeceklerin nasıl ve hangi sıra ile servis edildiği, • Servisi kimin yaptığı, • Servise kimden başlandığı.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
İkram eden ve ikram edilen bireylerin toplumsal sınıfı, toplumsal cinsiyeti, ev sahibi-tanıdık-akraba ya da yabancı olması, yaşı.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Sınıfsallıkla ilişkilendirilebilir. Örneğin, ülkemizde yaygın bir yemek olan pilav, tek yemek olarak da yenilebilmektedir (üzerinde yahni, kuru fasulye ya da nohutla) ama tek başına sınıfsal bir değere sahip değildir.. Yemek servisinde soğukluklar sofraya ilk olarak konan yiyeceklerdir. Soğukluklar, çorbadan itibaren tüm yemeklere eşlik ederler. Diğer yemekler sofraya sırayla konur; sulu, etli yemekler, ardından pilav ya da makarna ile birlikte komposto gibi. Yeni yemek konduğunda, kullanılması durumunda çorba kâsesi dışında, genellikle tabak değiştirme alışkanlığı yoktur. Kişiye verilmiş bir tabağa yemekler bittikçe sırayla konur. Ancak tek tabaktan yemek yenildiğinde, her yemek, ayrı bir tek kapta getirilir.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Yemek ve içecek servislerinden sonra son bir sunum daha vardır. Osmanlıda yemekten sonra güzel koku yayılması için yemek yiyenlere gülsuyu dökme ya da buhurdanlarla ortama güzel koku yayma geleneği vardı. Bu gelenek, günümüzde küçük lokantalarda, yemek sonrası müşteriye kolonya dökme biçiminde hâlâ yaşamaktadır.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Yemek yemeye başlamayla ilgili göze çarpan ilk gelenek, ailedeki en büyük ya da saygı duyulan kişinin ilk lokmayı almasıyla birlikte yemeğe başlanmasıdır. Aile bireylerinin hepsi oturduktan sonra yemeğe başlanır, misafirler ev sahibi oturup yemeğe başladıktan sonra yemeklerinden alırlar. Ancak günümüzde farklı çalışma saatleri ve televizyon karşısında yemek yeme alışkanlığı, yemeği, daha bireysel bir etkinlik hâline getirmiştir. Böylesi kurallar da daha çok davetler, mevlitler gibi toplu yemeklerde hatırlanıp uygulanmaktadır.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Geleneksel kültürümüzde yabancıya çay, kahve ısmarlamak önemlidir; hatır ve tanışmanın mührü olarak kabul edilir. Ancak yemek vermek, simgesel paylaşımın yaşandığı olaylardır. Örneğin, Beypazarı güveci bir tören yemeğidir. Buna uygun olarak da mahalle fırınlarında pişirilir. 1960’lı yılların sonuna dek, çarşı esnafından erkeklerin özellikle Cuma namazı sonrasında birbirine ikram edip meydan sofralarında yediği bu yemek, dostluk pekiştiricidir. Günümüzde, isteyenin komşusunun cenaze evi için yaptırıp gönderdiği güveçler acıyı paylaşma ve dayanışma işlevini yerine getirir.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
İnsanoğlunun geliştirdiği yeme alışkanlığının temelinde; a-Yaşanılan doğal çevreye bağlı elde edilen besin maddelerinin niteliği ve çeşitliliği; b-Doğal çevreden elde edilen besin maddelerinin bolluk miktarı; c-Doğal çevredeki besin maddelerini paylaşacak nüfus yoğunluğu bulunmaktadır.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Simgesel tüketim, besin maddeleri ve yemek yeme eyleminin, bir toplumun onlara yüklediği ahlaki değerler, kavramlar ve duygularla birlikte tüketilmesini kasteder. Örneğin ‘yemek’ ve ‘yemek olmayan’, ‘seçme’ ve ‘sıradan’ maddeler bilgisi kavramsal kategorilerdendir.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Yemek Kültürü: Sadece neyin yenildiğini değil, onun neden, nasıl bir süreç sonunda, kimler tarafından hazırlanarak, ne zaman, kimler tarafından ve ne şekilde tüketildiğini de ifade eder. Yemek kültürü kavramını oluşturan boyutları şöyle sıralamak mümkündür: 1-Kavramsal kategoriler (örn. helal et); 2-Ahlaksal değerler (örn. son lokmayı bırakma); 3-Duygular sistemi (örn. damak çatlatan lezzet); 4- Davranışsal örüntüler (örn. sofra düzenleme, el yıkama); 5-Normatif örüntüler (örn. yemek masasından daha yukarıda oturmama); 6-Maddi kültür (örn. elle yeme).
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Genç’in Kutadgu Bilig ve Divanı Lügati’t Türk eserlerine bakarak 11. yüzyıl Türk mutfağnı incelediği çalışmasından (1982), bu döneme ait öne çıkan yemeklerden ilkinin tutmaç olduğu, ayrıca kuzu ve kullanımı giderek azalan at etinden yemeklerin beğenildiği anlaşılmaktadır. Bu kaynaklardan etin dışında hamur işleri ile süt ürünleri hakkında ayrıntılı bilgiler edinilmektedir
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Osmanlı beslenme alışkanlığının temel ögeleri, 15-17.yy’larda et, pirinç, şeker ve tereyağıdır (Yerasimos 2002: 41; Bilgin 2003: 85). 17.yy’ın ortalarından başlayarak, Amerikalı sebzelerin yerel üretimin yaygınlaşması, bu yeni sebzelere dayalı bir damak tadının gelişmesi, Arap ve Antik mutfaklarının izleri ve yeni kültürel, ekonomik ve soysal gelişmelerin etkisiyle değişip gelişir. Bugün sözü edilen Osmanlı mutfağı ise 18.yy boyunca yaşanmış gelişmeler sonucunda oluşmuştur. (Yerasimos 2002:9,50).
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Arif Bilgin’e (2003:83-84) göre saray mutfak kültürünün oluşumunda etkili olan unsurlar şunlardır: 1-Orta Asya göçer kültürünün etkileri (buğday, et, süt kullanımı); 2-İran ve Arap etkisi (adları Arapça ya da Farsça olan yemekler de bu etkileşime işaret eder); 3-Yakın çevre kültürlerden etkilenme (Osmanlının kuruluşu sırasında Anadolu’da bulunan diğer Müslüman hanedanlıklar ve Bizans ile etkileşim); 4-Fetihlerin etkisi (fethedilen yerlerde yetişen ürünlerin merkeze aktarılması, aynı zamanda buralarda ürün yetiştirilmesinin teşvik edilmesi); 5-Evlilikler (Hanedan soyu da dâhil Osmanlı üst tabakasının Müslüman ya da Hristiyan beylerinin kızlarıyla yaptıkları evlilikler yoluyla yemek kültüründe de yaşanılan etkileşim).
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Bu iki örnek ticari açıdan başarı ve gereklilik olarak yorumlanabilir. Ama yerel bitki çeşitliliğinin yok olması anlamına geldiği gibi, bir damak tadının ve bu zevki betimleyici sözlü ifadelerin de yok olması demektir.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Lévi-Strauss’a göre insan, dile ve zekâya sahip olduğu için kültürün, bir hayvan olduğu için de aynı zamanda doğanın bir ürünüdür. Bu nedenle insanoğlu, evrensel karaktere sahiptir. Bunu görmek için de ikili karşıtlıkların takip edilmesi yeterlidir. Kültürel nesneler de bu ikili karşıtlığın (doğa X kültür) bir sonucu olarak, insanın doğayı kavrayışını yansıtacak tarzda yaratılır. Örneğin, yemek, evrensel eylemlerden biri olup onu anlamanın en iyi yolu doğa ve kültür ikili karşıtlığına bakmaktır (Wood 1995:8-12).
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Douglas'a göre yemeğin anlamı, benzerlikle tekrar edilen bir sistemde bulunmaktadır. Yani, sabahtan akşama kadar yenilen günün tüm öğünleri, ziyafet ve tören yemekleri, düzenlenmiş bir kalıbın tekrarıdır. Ayrıca, her bir yemek sosyal bir olayla yapılandırılmıştır. Yemek; bir masa, oturma düzeni, hareket sınırlılığı ve alternatif meşguliyet gerektirir. Douglas, bir gün içinde yenen yemeği; genel liste, yemeğin sofraya konma sırası, konan yiyeceklerin çeşidi, bu yiyeceklerin ana malzemelerini esas alarak, sıradüzen içinde ve genelden ayrıntıya inerek sınıflandırmıştır. Örneğin, bir İngiliz işçi ailesinin günlük menüsünün alttaki birimi (atıştırmalık) çay ve bisküvi oluşturmaktadır
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Yapısal-materyalist yöntemi uygulayan Fransız sosyolog Pierre Bourdieu (1930- 2002), yemek kültürünü Fransa örneğinde incelemiştir. O da Lévi-Strauss gibi ikili karşıtlıklar ve her bir karşıtlıkla aynı düzlemde yer alan ilişkili kategorileri belirlemiştir. Kullandığı temel karşıtlıklar şunlardır: • Sermaye: Ekonomik kapital X kültürel kapital • Toplumsal tabaka: Kültürel sermaye açısından zengin olanlarla (aydınlar, sanatçılar, burjuvalar ya da baskın grup) X ekonomik sermaye açısından daha az zengin olanlar (işçi sınıfı ve orta sınıf)
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
• Yaşam çevresi kuşakları: Çayırlıklar, çöl bölgeleri, kutup kuşağı, tropikal ormanlar, dağlık bölgeler ve ormanlık alanlar. • Mevsimsel çeşitlemeler: Kuraklık, aşırı yağmurlar, don gibi hava koşulları mahsulün türü, niteliği belirlediği gibi insanların yerleşiklik durumunu da etkiler. • Kaynakların çeşitliliği: Yaşanılan çevredeki bitki ve hayvan çeşitliliği, bunları elde etmede kullanılan teknolojiyle de ilişkili olarak insanların günlük diyetini belirler. Örneğin çeşitliliğin ve miktarın az olması, yiyecek kıtlığına, az protein alınmasına yol açar. • İnsan nüfusunu desteklemek için çevreden yararlanarak geliştirilen iktisadi üretim stratejileri: Avcı-toplayıcı, çobanlık, bahçecilik, tarım ve endüstrileşme (Kottak 2008: 268-282).
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
1-İstanbul (Osmanlı saray mutfağının mirasçısı) 2-Ege (İzmir, Girit) 3-Karadeniz 4-Güney Anadolu 5-İç Anadolu
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Yeni gıda sistemine güvenmeyenler, endüstriyel üretimde kullanılan yağ ve şekerin niteliği, katkı maddeleri gibi konuları, çabuk yemeğin (fastfood) ve yeni gıda anlayışının yol açtığı yeni beden ölçüleri (obezite) ile genetiği değiştirilmiş gıdaların yan etkilerini tartışmaktadır. İşte bu tartışmalar, üretim, hazırlama, pişirme ve sunma süreçleriyle bir bütün olarak geleneksel yemek kültürlerinin yeniden keşfedilmesine aracılık etmiştir. Bu tartışmaların yol açtığı ve ülkemizde de oldukça etkili olan iki büyük hareket vardır: Ekolojik gıda ile yavaş yemek (slowfood) ve onun içinde gelişen Arca.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
1-Doğudan gelen içecekler 2-İran ve Arap kültürüyle etkileşimle gelen besinler 3-Doğu’dan gelen diğer besinler 4-Amerika kıtasının keşfiyle gelen besinler 5-Uluslararası pazarın sunduğu besinler
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Ülkemizde, mevsimler ve yaşanılan coğrafyanın özelliklerine bağlı olarak takvimdeki başlangıç ve bitiş tarihleri az-çok değişen, üç önemli yiyecek hazırlama dönemi vardır: a) Tarımsal ürünlere dayalı kış hazırlığı; b) Yaylacılık; c) Kışlık et hazırlama.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Sıkça sözü edilen ve hakkında özel araştırmalar yapılan bazı sofralar şöyle sıralanabilir: • Kahvaltı sofrası (bu konuda en ünlü sofra Van iline aittir) • Ramazan sofrası (uzun açlık süresi göz önüne alınarak hazırlanmış enerji veren, tok tutan iftar ve sahur yemeği, yemek yeme süresi, davetliler vb.) • Bayram sofrası (dinî bayramlarda, genelde hane içinde verilen aile-akrabalara sunulan yemek) • Dilek - istek sofrası (Acele Bacı’ya helva; Derderli mevlit; Zekeriya sofrası; vd. [Halıcı 2003:287]). • Davet sofrası (günün önemine ve davetlilerin niteliğine göre hazırlanmış yemek listesi ve servis) • Rakı / çilingir sofrası (içme adabının yanı sıra rakıya eşlik edecek meze ve yemeklerin tarif ve servisleri vb.)
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
a. Günlük yemekler (birey ya da ailenin günlük kalori ihtiyacını karşıladığı öğünler) b. Özel yemekler (Haberli ya da habersiz gelen misafirlere hazırlanan sofralar) c. Dinî ve mevsimler bayramlar ve törenler, özel günler (kurban ve şeker bayramı, Hıdrellez, Nevruz, yağmur duası, Ramazan ayı, arefeler vb.) d. Geçiş dönemleri (doğum, evlenme, sünnet, askerlik, ölüm) e. İş Yemekleri (tarlada yenen çiftçi, çoban yemeği, kentte çalışanların sabah ve öğlen yeme alışkanlıkları, iş görüşmelerinin yapıldığı yemekler vb.)
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?