Soru arşivi yükleniyor…
Sorular yükleniyor…
Sınav ve konu sorularıyla çalış. Cevabını kontrol et, zorlandığın soruları kaydet ve yeniden çöz.
421 sorunun metninde arama yapabilirsin.
Diğer 3 görselli soruları kendi sayfalarında çözebilirsin.
Kendi cevabını düşün, sonra yayımlanmış cevapla karşılaştır. Değerlendirmeyi sen yaparsın.
İlerleme yükleniyor…
Günümüzde boşanma ve yeniden evlenmeler oldukça yaygın olduğu için daha fazla üvey aileler bir araya gelmektedir. Yeni ve sürekli sevgi bağlarının kurulması için bir şansta olabilir.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Bir bebeği evlat edinmek çok zor olabilir. Anne ve baba olamama ile ilgili uzun ve sıklıkla can sıkıcı süreçler yaşanır. Yeni bebek evlatlık alınarak eve getirildiğinde pek çok zorluk daha yeni başlamaktadır.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Aileler önceki doğumlardan çok uzun bir süre sonra bir çocuk daha edindiyse yeni bebeğin muhtemelen üç ya da daha fazla anne ve babası olacaktır. Daha ileri yaşta ki kardeşler, yeni bebeği izlemeye, kılavuzluk etmeye ve bakmaya yardımcı olacaktır. Tabii ki her abi veya abla bu rolü edinmek istemeyecektir.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Bebek ya da çocukların psikososyal gelişiminde büyükanne ve büyükbabaların rolleri ile ilgili araştırma sonuçları çelişkilidir. Onların işe karışmaları ile gelişim üzerine olumlu etki olduğunu bildiren sonuçlar yanında hiçbir etkinin olmadığı, hatta olumsuz etkilerin olabileceğini bildiren araştırma sonuçları da vardır. Acil servis, poliklinik ve sağlık merkezine başvurularda getiren kişi, birlikte gelen kişi ya da sağlık kurumuna başvuruyu öneren kişiler sorulduğunda sıklıkla büyükanne ve büyükbabaların etkili olduğu belirlenmiştir.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Kornhaber (1996), büyükanne ve büyükbabalık rollerini dört başlık altında incelemiştir: • Sosyal ve sembolik rol, • İşlevsel rol, • Duygusal rol, • Ruhsal rol.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Çocuk psikiyatrisinde bebeğin psikososyal ya da psikoseksüel gelişimi göz önünde bulundurulduğunda; ilk 9 ay (ortalama ilk yıl) içinde bebeğin “temel bakımı veren bir kişi” ile sürekli, tutarlı ve karşılıklı güvene dayalı doyurucu ilişkisinin önemi konusunda fikir birliği vardır. Gebelik, doğum ve doğum sonrası anne sağlığı ile ilgili olası sorunlar yanında bu döneme özgü ruhsal bozukluklar göz önüne alındığında temel bakım veren kişi her zaman anne olmayabilir. Bu durumlarda “Temel bakım veren kişinin” çocuğu gerçekten seven ve ona bağlanacak bir kişi olması gerekmektedir. Bu da sıklıkla daha çok kan bağı olan bir yakın olmaktadır. Bu dönemlerde de çocuğun kısa süreli bakımında büyükanne ve büyükbabalar devreye girebileceklerdir. Çalışan anne babaların giderek artması, kreşe kadar olan dönemde çocuğun bakımı ile ilgili sorun ortaya çıkmaktadır. Anne ve babadan çok yabancı olmayan, tanıdık yüzlere geçme çocuğun uyumunu artıracaktır. Bunun dışında çocuğun anne ya da baba kaybı ya da uzun süreli ayrılığı yaşadığı durumlarda da büyükanne ve büyük babaların rolü önemlidir. Böylesi ayrılıklar sıklıkla ayrılan eşler için travmatik olmakta ve eşler anne ya da babaları ile birlikte yaşamaya başlamaktadırlar. Bu ailelerde diğer eşin yerine sıklıkla büyük anne ya da büyükbaba girerek anne ya da baba rolü üstlenmektedirler.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Çocukların evden ayrılması üzerine anne ve babanın yaşadığı dönemi ifade eden boş yuva sendromu, genç yetişkin çocuklu ailelerle yetişkin yaşta çocuğu olan ailelerde görülür. Genç yetişkin çocuklu aileler, ilk çocuğun evden ayrılışıyla başlayan ve son çocuğun ayrılışına dek süren dönemdeki ailelerdir. Ülkemizde boş yuva sendromunun yoğun olarak yaşanmaması aile üyeleri arasında kurulan bağların hâlâ güçlü oluşuyla açıklanabilir. Ancak geleneksel geniş aileden çekirdek aileye geçilmeye başlaması ve kültür değişmeleriyle yakın bir zamanda bu durumun ülkemizde değişmeye başlandığı söylenebilir. Bunun son dönemde gözlenen örnekleri, bayramlarda yaşlıları ziyaret yerine tatile gidilmesi ve yaşlıların huzurevlerine daha fazla bırakılmalarıdır.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Evlilikte önemli olan kişiliklerdeki ayrılıklar değil, beklentilerdeki ortaklıktır. Eşlerin birbirlerini sevmeleri, saymaları, birbirlerine güven duymaları, özenli, duyarlı, hoşgörülü, paylaşımcı davranmaları evlilik bağını güçlendirir. Aile içi ilişkilerde tartışmaların olması doğaldır. Eşler arasındaki ilişkinin çocuklar üzerinde kalıcı etkileri vardır. Çocuk anne ve babasını taklit ederek sosyal yaşama alışır. Aile içinden seçtiği örnek kişide, kişilik bozukluğu varsa, kötü davranış şeklinin çocukta da görülme olasılığı yüksektir. Anne ve babaların, sözlerden çok davranışlarıyla model olmaları gerekir.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Anne ve babanın çocuğa karşı görevleri; çocuğun temel ihtiyaçlarını karşılamak, onun yaşamını güvenli kılmak, ona yaşamı öğretmek ve sorunlarla başa çıkabilmesi için yol göstermektedir. Anne ve babaların çocuğu korkutmadan, işbirliğine dayalı sağlıklı bir iletişim ortamı hazırlamaları, çocukların olumlu düşünen, uyumlu, yaratıcı kendi kendini kontrol edebilen bireyler olmalarını sağlar.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Çocuk yetiştirmek, yeterli bilgi ve becerilerin yanı sıra sabır ve dayanışmayı da gerektirir. Çocuk ilk yıllardaki aile yaşamının izlerini tüm yaşamı, boyunca taşıyacaktır. Anne ve babanın çocuğa karşı takındıkları tavır, bebeklik döneminden itibaren çocuk üzerinde derin ve kalıcı izler bırakır. Çocuğa anne ve babanın gösterdiği dengeli sevgi ve koruma duygusu, çocukta güven duygusunun gelişimine yardımcı olur. Çocuk böylece insanları sevmeyi, onlarla ilişki kurmayı öğrenir. Buna karşılık sağlıksız bir beraberliğin ürünü olan çocuk, anne babasının sorunlarının aktarıldığı bir nesne konumundadır. Evliliğindeki yalnızlığını ve mutsuzluğunu çocuğuyla gidermeye çalışan bir anne ya da baba, bu davranışıyla onun benlik ve cinsel gelişimiyle kimlik gelişimini olumsuz etkilemiş olur. Ayrıca anne ya da babanın, tamamen bilinç dışı, çocuğa aşırı düşkünlük göstermesi de hem aile hayatının mutluluğunu bozabilir, hem de çocuğu olumsuz etkileyebilir.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Çocuğun maddi değerinden kastedilen çocuğun yaşlılık güvencesi olarak görülmesi, büyüdüğünde aileye ekonomik katkıda bulunması beklentisidir. Kırsal kesimde, az gelişmiş bölgelerde, eğitim düzeyi düşük, çok çocuklu ve erkek çocuklu ailelerde rastlanır.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Çocuğun duygusal bir değeri vardır. Çocuktan sadece duygusal ilgi beklenmektedir. Kentlerde, gelişmiş bölgelerde ve kız çocuklu ailelerde ise psikolojik değerin daha fazla olduğu bildirilmektedir.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Aile toplantısında amaç: işitilmek, birbiri hakkında olumlu duyguları ifade etmek, birbirlerini teşvik etmek, yapılması gereken işleri planlamak, kaygıları, duyguları, şikâyetleri ifade etmek, çatışmaları çözümlemek ve aile eğlencelerini planlamaktır.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Kardeşler arasında uyumlu ilişkilerin kurulmasında ve sürdürülmesinde en önemli etken, anne ve babanın tutumları ve diğer aile üyelerinin davranışlarıdır. Hatalı tutumlar, çocukların birbirlerine karşı sevgi ve saygı duymalarını engelleyerek öfke ve düşmanca duygular yaratabilir. Kardeşler birbirleriyle yaşadıkları etkileşimde sadakat, bağlılık, yardımseverlik, koruyuculuk ya da çatışma, hükmetme ve rekabet içeren süreçler yaşarlar. Kardeşler arasındaki iletişim ve etkileşim çocuğun kişiliği üzerinde etkili olur. Kardeşler arasındaki ilişkiler, kardeş sayısı ve yaş farklarına göre biçimlenir.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Gelin, damat, kayınvalide, kayınpeder, elti, görümce, baldız, kayınbirader gibi rollerle evlilik yaşamında tanışılır. Başarılı bir evlilik ve mutlu bir aile olmak bu yeni rollere uyum sağlayarak dengeli ilişkiler kurabilmekle mümkündür. Bu yeni rollere uyumun niteliğini etkileyen pek çok etken vardır. Bireylerin, insan ilişkileri konusundaki tutumları, iletişim yeteneği, yetiştiği ailede geçirdiği yaşantılar bu uyumda rol oynayan etkenlerin en önemlileridir.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Sevgi, çocuğa güven içinde olduğu, korunduğu, yalnız olmadığı ve değerli olduğu duygusunu kazandırır. Bu duygular sağlıklı bir kişilik gelişiminin temellerini oluşturur. Çocuk sevmeyi ve sevilmeyi ailede öğrenir. Çocukların her yönden sağlıklı gelişimi, anne ve baba yoksunluğundan uzak, sevgi ve saygının dengeli ve tutarlı yaşandığı bir ortamı gerektirir. Sevgiden yoksun büyümüş çocukta çeşitli uyum ve davranış bozuklukları görülebilir. Kendisini dışlanmış kabul eden çocukta güvensizlik duygusu gelişir.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Disiplin, bireylerin içinde yaşadıkları topluluğun genel düşünce ve davranışlarına uymasını sağlamak amacı ile alınan önlemlerin tümüdür. Disiplin, insanların birlikte mutlu yaşayabilmeleri, iyi ilişkiler kurabilmeleri için zorunludur. Bunun sağlanabilmesi ise, çocukların ve ergenlerin gelişim dönemlerinin ve özelliklerinin anne ve babalar tarafından bilinmesine, onların iyi bir örnek olmalarına bağlıdır. Disiplinde en etkili yöntem örnek olma yoluyla öğretmektir. Evde disiplin konusunda ortaya çıkan sorunların en önemli nedeni uygulamadaki tutarsızlık ve devamsızlıktır. Ayrıca anne ve babanın, kurallar ve uygulama yöntemi konusundaki fikir birliğine varmış olmaları gerekir.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Gerçek anlamda disiplin oluşturabilmek için yerinde kullanılan ödül ve ceza büyük önem taşır. Ödül istenen davranışların pekişmesi amacıyla kullanılan ve çocuğun gelişimine katkı sağlayan bir yöntemdir. Ödül çocuğa hak ettiği zaman verilmelidir. Çocuğun hangi davranışından dolayı ödüllendiğini bilmesi de eğitsel açıdan önemlidir. Ceza ise istenmeyen davranışların tekrar edilmesini engellemek amacıyla kullanılan bir eğitim yöntemidir. Ceza, yapılan davranışın ardından hemen uygulanırsa doğru sonuç verir. Çocuk, ailenin ve toplumun kurallarına aykırı davrandığında ceza almalıdır. Çocuk uyması gereken kuralları bilmeli ve bu kurallar uygulanırken çocuğa tartışabilme hakkını da verilmelidir. Onur kırıcı ve çocuğun kendisini savunmasına fırsat tanımadan verilen ceza, çocuğun özgüvenini sarsar ve bağımsızlaşmasını engeller.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Ailede sorumlulukların paylaşılmasının sağladığı yararlar şöyle sıralanabilir: • Aile bireyleri arasında sağlıklı ilişkilerin kurulmasında, • Aile üyeleri arasında duygu ve düşüncelerin paylaşılmasında, • Ailede bireylerin kendilerini işe yarar ve değerli hissetmelerinde, • Aile üyelerinin birbirlerinin yeteneklerinden yararlanarak, deneyim kazanmalarında, • Aile bireylerinin ortak değer ve amaçlarının oluşmasında, • Aile kaynaklarının akıllıca kullanılıp geliştirilmesinde, • Aile yaşamının aksayan yönlerinin düzeltilmesinde, yarar sağlar.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Baskıcı ve otorite yanlısı tutum, izin verici (destekleyici-yetkili ve güvenilir) tutum, ilgisiz tutum, demokratik tutum, aşırı korumacı tutum, dengesiz ve kararsız tutum şeklinde gruplandırılabilir.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Anne, baba ve çocuk arasında ilişki, kurallara ve emirlere yüksek uyum ve itaat beklentisi ile karakterizedir. Otorite yanlısı anne ve babalar kısıtlayıcı, cezalandırıcıdır ve çocuklarından emirlerine uymalarını ve gösterdikleri çabaya ve işlerine saygı göstermelerini isterler. Fakat kuralları ve sınırları genellikle açıklamazlar. Uygulanan bu çok katı disiplinde çocuklar kendilerini hayatın her aşamasındaki kurallara sorgulamadan uymak zorunda hissederler. Otorite yanlısı anne ve babalar, çocuklarıyla sorunu tartışmaktansa şiddet kullanmaya daha yakındırlar.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Hoşgörülü anne ve baba olma, genellikle tek çocuklu ailelerde ve ileri yaşta anne ve baba olmuş ailelerde rastlanan tutumlardır. Çocuğun davranışları anne ve baba tarafından sorgulanmaz ve çocuk sonsuz özgürdür. Bu ailelerde çocuğun hataları, yanlış davranışları sürekli kabul görür. Evde kuralları çocuk koyar ve ailenin hayatı ona göre şekillendirilir. Bu abartılı özgürlük ve sevgi onun doyumsuz kişilik geliştirmesine neden olur. Toplumsal hayata uyum sağlamakla güçlük çekerler ve sosyal ilişki kurmakta güçlüklerle karşılaşırlar.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
İlgisiz anne ve baba olma aynı zamanda çocuğun duygularını ve düşünceleriyle önemsememek anlamına da gelir. İletişim kopukluğu olan ailelerde, anne ve babanın çocuğu dışlaması, çocuğu görmezlikten gelmeleri ilgisiz ve kayıtsız tutumun göstergeleri olabilir. Bu anne ve babalar çocuğu sevgi, destek, sempati, ilgi, övgü, cesaret, gözetimden yoksun bırakarak çocuğun gelişimini ihmal ederler. Bu durumda çocukta bir yere ait olma ve güven duygusu sarsılır. Anne ve babalar ilişkilerde isteksiz, düşük sorumluluk sahibidirler ve sınır koymazlar. Anne ve babalar çocuklarına duygusal olarak destekçi değillerdir fakat yemek, barınma ve para gibi temel ihtiyaçlarını karşılayabilirler.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Anne ve babanın çocuklarına hoşgörülü davranmaları, onları desteklemeleri, çocukların isteklerini bazı kısıtlamalar dışında diledikleri biçimde gerçekleştirmelerine izin vermeleri ve demokratik olmaları anlamına gelir. Çocuk kabul görmek, desteklenmek, onaylanmak ister. Eğer çocuğa kendini ifade etme fırsatı verilirse uyumlu, mutlu ve sağlıklı olgunlaşma yolunda gelişir. Demokratik, güven verici ve destekleyici bir ortamda büyüyen çocuk kendine güvenen, olgun, yapıcı, yaratıcı, özgür, sosyal, sınırlarını bilen, girişimci, sorumluluk sahibi bireyler olarak yetişirler.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?
Aşırı koruyucu tutum anne ve babadan daha çok anne ve çocuk ilişkisinde rastlanan durumdur. Aşırı koruyucu tutumda anne çocuğuna fazla güvenemez ve onun tek başına birey olarak bir şeyleri başarmasına izin vermez. Koruyucu yaklaşım çocuğun psikososyal gelişimini olumsuz etkileyen tutumlardandır. Öz güvenleri az gelişmiş, diğer insanlarla ilişki kurmada güçlükler yaşayan ve başa çıkabileceği halde sorunlarını çözemeyen bireyler olurlar. Bazı durumlarda da aykırı davranışlar gösteren yetişkinler olabilirler.
Cevabın yayımlanmış cevapla uyuştu mu?